أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ عَمْرَةَ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مَخْرَجًا فَخُسِفَ بِالشَّمْسِ فَخَرَجْنَا إِلَى الْحُجْرَةِ فَاجْتَمَعَ إِلَيْنَا نِسَاءٌ وَأَقْبَلَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَلِكَ ضَحْوَةً فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَامَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ دُونَ رُكُوعِهِ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ قَامَ الثَّانِيَةَ فَصَنَعَ مِثْلَ ذَلِكَ إِلاَّ أَنَّ قِيَامَهُ وَرُكُوعَهُ دُونَ الرَّكْعَةِ الأُولَى ثُمَّ سَجَدَ وَتَجَلَّتِ الشَّمْسُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ فِيمَا يَقُولُ " إِنَّ النَّاسَ يُفْتَنُونَ فِي قُبُورِهِمْ كَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ " . مُخْتَصَرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама Ибн Ваҳбдан, у Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Яҳё ибн Саиддан хабар бердики, Амра унга ривоят қилдики, Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (бир жойга) чиқиб кетган эдилар, шунда Қуёш тутилди. Биз ҳужрага чиқдик, олдимизга аёллар тўпланди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга қараб юзландилар — бу чошгоҳ пайти эди. У узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, биринчи қиёмдан қисқароқ турдилар, сўнг рукуъларидан қисқароқ рукуъ қилдилар, сўнг сажда қилдилар. Сўнг иккинчи марта туриб, худди шундай қилдилар, фақат қиёмлари ва рукуълари биринчи ракатдан қисқароқ эди. Сўнг сажда қилдилар ва Қуёш очилди. (Намоздан) чиққач, минбарга ўтириб, айтган (сўзлари) орасида: «Албатта одамлар қабрларида Дажжол фитнасидек фитналанадилар,» дедилар. (Ҳадис) қисқартирилган.