أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ فَصَلَّى فَأَطَالَ الْقِيَامَ جِدًّا ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ جِدًّا ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ جِدًّا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَطَالَ الْقِيَامَ وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ سَجَدَ فَفَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ وَقَدْ جُلِّيَ عَنِ الشَّمْسِ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَصَلُّوا وَتَصَدَّقُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ " . وَقَالَ " يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ أَغْيَرَ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَزْنِيَ عَبْدُهُ أَوْ أَمَتُهُ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلاً وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Абда ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ибн Урва отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида Қуёш тутилди. Бас, У туриб намоз ўқидилар ва қиёмни жуда узайтирдилар, сўнг рукуъ қилиб, рукуъни жуда узайтирдилар, сўнг (бошларини) кўтариб, биринчи қиёмдан қисқароқ қилиб қиёмни жуда узайтирдилар, сўнг рукуъ қилиб, биринчи рукуъдан қисқароқ қилиб рукуъни узайтирдилар, сўнг сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, биринчи қиёмдан қисқароқ қилиб қиёмни узайтирдилар, сўнг рукуъ қилиб, биринчи рукуъдан қисқароқ қилиб рукуъни узайтирдилар, сўнг (бошларини) кўтариб, биринчи қиёмдан қисқароқ қилиб қиёмни узайтирдилар, сўнг рукуъ қилиб, биринчи рукуъдан қисқароқ қилиб рукуъни узайтирдилар, сўнг сажда қилдилар. Намозларини тугатдилар ва Қуёш очилган эди. Сўнг одамларга хутба қилиб, Аллаҳга ҳамд айтиб, Унга сано айтдилар, сўнг дедилар: «Албатта Қуёш ва Ой ҳеч кимнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Бас, буни кўрсангиз, намоз ўқинглар, садақа беринглар ва Азза ва Жалла Аллаҳни зикр қилинглар,» дедилар. Ва дедилар: «Эй Муҳаммад уммати! Аллаҳ Азза ва Жалланинг бандаси ёки чўриси зино қилишидан Ундан ортиқ рашк қиладиган ҳеч ким йўқдир. Эй Муҳаммад уммати! Агар мен билган нарсани билсангиз эди, оз кулар, кўп йиғлар эдингиз,» дедилар.