أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قُحِطَ الْمَطَرُ عَامًا فَقَامَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَحَطَ الْمَطَرُ وَأَجْدَبَتِ الأَرْضُ وَهَلَكَ الْمَالُ . قَالَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ سَحَابَةً فَمَدَّ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ يَسْتَسْقِي اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ - قَالَ - فَمَا صَلَّيْنَا الْجُمُعَةَ حَتَّى أَهَمَّ الشَّابَّ الْقَرِيبَ الدَّارِ الرُّجُوعُ إِلَى أَهْلِهِ فَدَامَتْ جُمُعَةٌ فَلَمَّا كَانَتِ الْجُمُعَةُ الَّتِي تَلِيهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ وَاحْتَبَسَ الرُّكْبَانُ . قَالَ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِسُرْعَةِ مَلاَلَةِ ابْنِ آدَمَ وَقَالَ بِيَدَيْهِ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا " . فَتَكَشَّطَتْ عَنِ الْمَدِينَةِ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд, Анасдан ривоят қилди, у деди: бир йили ёмғир ёғмасди. Шунда мусулмонлардан баъзилари жума куни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига туриб: «Ё Расулуллаҳ, ёмғир ёғмади, ер қурғоқчиликка учради, мол-мулк ҳалок бўлди,» деди. (Анас) деди: Шунда у қўлларини кўтардилар, биз эса осмонда бир булут ҳам кўрмас эдик. У қўлларини шунчалик чўздиларки, мен қўлтиқларининг оқлигини кўрдим, Аллаҳ азза ва жалладан ёмғир сўрардилар. (Анас) деди: Биз жумани ўқиб бўлмаганимиздаёқ, уйи яқин бўлган йигит ҳам оиласига қайтишдан ташвишга тушди. (Ёмғир) бир жумагача давом этди. Кейинги жума бўлганда улар: «Ё Расулуллаҳ, уйлар бузилди, уловлар (йўлда) тўхтаб қолди,» дедилар. (Анас) деди: Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одам боласининг тез зерикишидан табассум қилиб, қўллари билан (ишора қилиб): «Эй Аллаҳ, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас,» дедилар. Шунда (булут) Мадина устидан кўтарилиб кетди.