أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ وَجَدَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله تعالى عنه - حُلَّةً مِنْ إِسْتَبْرَقٍ بِالسُّوقِ فَأَخَذَهَا فَأَتَى بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْتَعْ هَذِهِ فَتَجَمَّلْ بِهَا لِلْعِيدِ وَالْوَفْدِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هَذِهِ لِبَاسُ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ أَوْ إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ " . فَلَبِثَ عُمَرُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِجُبَّةِ دِيبَاجٍ فَأَقْبَلَ بِهَا حَتَّى جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ " إِنَّمَا هَذِهِ لِبَاسُ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ " . ثُمَّ أَرْسَلْتَ إِلَىَّ بِهَذِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بِعْهَا وَتُصِبْ بِهَا حَاجَتَكَ " .
Бизга Сулаймон ибн Довуд хабар бериб, Ибн Ваҳбдан (ривоят қилди), у деди: менга Юнус ибн Язид ва Амр ибн ал-Ҳорис хабар берди, Ибн Шиҳобдан, у Солимдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу таоло анҳу) бозорда истабрақдан (қалин шойидан) бир ҳулла (сирма тўн) топиб, уни олиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келтирди ва: «Ё Расулуллаҳ, мана шуни сотиб олинг-да, ҳайит ва элчилар (келганида) безанасиз,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу (охиратда) ҳеч қандай насибаси йўқ кишининг либосидир,» ёки: «Буни фақат (охиратда) ҳеч қандай насибаси йўқ киши кияди,» дедилар. Умар Аллаҳ хоҳлаганча (вақт) турди, сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга бир дибо (ипак) жубба юбордилар. У уни олиб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келгунча келди ва: «Ё Расулуллаҳ, сиз «Бу (охиратда) ҳеч қандай насибаси йўқ кишининг либосидир,» деган эдингиз, сўнг менга буни юбордингиз,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Буни сот ва у билан ҳожатингни чиқар,» дедилар.