Тунги намозда қиём, руку ва саждани тенг қилиш

Tungi namoz va kunduzgi nafl namozlar kitobi · 2 ҳадис

باب تَسْوِيَةِ الْقِيَامِ وَالرُّكُوعِ وَالْقِيَامِ بَعْدَ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَالْجُلُوسِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ فِي صَلاَةِ اللَّيْلِ

أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً فَافْتَتَحَ الْبَقَرَةَ فَقُلْتُ يَرْكَعُ عِنْدَ الْمِائَةِ فَمَضَى فَقُلْتُ يَرْكَعُ عِنْدَ الْمِائَتَيْنِ فَمَضَى فَقُلْتُ يُصَلِّي بِهَا فِي رَكْعَةٍ فَمَضَى فَافْتَتَحَ النِّسَاءَ فَقَرَأَهَا ثُمَّ افْتَتَحَ آلَ عِمْرَانَ فَقَرَأَهَا يَقْرَأُ مُتَرَسِّلاً إِذَا مَرَّ بِآيَةٍ فِيهَا تَسْبِيحٌ سَبَّحَ وَإِذَا مَرَّ بِسُؤَالٍ سَأَلَ وَإِذَا مَرَّ بِتَعَوُّذٍ تَعَوَّذَ ثُمَّ رَكَعَ فَقَالَ ‏"‏ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ ‏"‏ ‏.‏ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَكَانَ قِيَامُهُ قَرِيبًا مِنْ رُكُوعِهِ ثُمَّ سَجَدَ فَجَعَلَ يَقُولُ ‏"‏ سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى ‏"‏ ‏.‏ فَكَانَ سُجُودُهُ قَرِيبًا مِنْ رُكُوعِهِ ‏.‏

Бизга ал-Ҳусайн ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, Саъд ибн Убайдадан, у ал-Муставрид ибн ал-Аҳнафдан, у Сила ибн Зуфардан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди). У деди: «Бир кеча Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқидим. У Бақарани бошладилар. Мен: «Юзинчи (оят)да рукуъ қиладилар,» дедим, аммо давом этдилар. Мен: «Икки юзинчи (оят)да рукуъ қиладилар,» дедим, аммо давом этдилар. Мен: «Буни бир ракатда ўқийдилар,» дедим, аммо давом этдилар. Сўнг Нисўни бошладилар ва уни ўқидилар; кейин Оли Имронни бошладилар ва уни ўқидилар. Тартил билан ўқир эдилар: тасбеҳ бўлган оятга ўтганларида тасбеҳ айтар, сўров бўлган (оятга) ўтганларида сўрар, паноҳ тилаш (бўлган оятга) ўтганларида паноҳ тилар эдилар. Сўнг рукуъ қилдилар ва: «Субҳана Роббиял-Азим (Улуғ Роббим покдир),» дедилар. Уларнинг рукуълари деярли қиёмлари (тик туришлари) қадар эди. Сўнг бошларини кўтариб: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ (Аллаҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди),» дедилар. Уларнинг қиёмлари деярли рукуълари қадар эди. Сўнг сажда қилдилар ва: «Субҳана Роббиял-Аъло (Энг олий Роббим покдир),» деяр эдилар. Уларнинг саждалари деярли рукуълари қадар эди.»

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، - ثِقَةٌ - قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلاَءُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَمَضَانَ فَرَكَعَ فَقَالَ فِي رُكُوعِهِ ‏"‏ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ ‏"‏ ‏.‏ مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ جَلَسَ يَقُولُ ‏"‏ رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي ‏"‏ ‏.‏ مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا ثُمَّ سَجَدَ فَقَالَ ‏"‏ سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى ‏"‏ ‏.‏ مِثْلَ مَا كَانَ قَائِمًا فَمَا صَلَّى إِلاَّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ حَتَّى جَاءَ بِلاَلٌ إِلَى الْغَدَاةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الْحَدِيثُ عِنْدِي مُرْسَلٌ وَطَلْحَةُ بْنُ يَزِيدَ لاَ أَعْلَمُهُ سَمِعَ مِنْ حُذَيْفَةَ شَيْئًا وَغَيْرُ الْعَلاَءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга ан-Назр ибн Муҳаммад ал-Марвазий — ишончли (сиқа) — хабар берди, у деди: бизга ал-Ало ибн ал-Мусайяб ривоят қилди, Амр ибн Муррадан, у Талҳа ибн Язид ал-Ансорийдан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Рамазонда намоз ўқиди. У рукуъ қилиб, рукуъларида тик турган вақтлари қадар: «Субҳана Роббиял-Азим (Улуғ Роббим покдир),» дедилар. Сўнг ўтириб, тик турган вақтлари қадар: «Роббиғфирлий, Роббиғфирлий (Эй Роббим, мени кечир, эй Роббим, мени кечир),» дедилар. Сўнг сажда қилиб, тик турган вақтлари қадар: «Субҳана Роббиял-Аъло (Энг олий Роббим покдир),» дедилар. Билол бомдодга келгунига қадар тўрт ракатдангина ортиқ ўқимадилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу ҳадис менимча мурсалдир; Талҳа ибн Язиднинг Ҳузайфадан бирор нарса эшитганини билмайман; ал-Ало ибн ал-Мусайябдан бошқалар бу ҳадисни Талҳадан, у бир кишидан, у Ҳузайфадан (деб) ривоят қилган.