Энг аввал кийинтириладиган киши

Janozalar kitobi · 1 ҳадис

باب ذِكْرِ أَوَّلِ مَنْ يُكْسَى

أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمَوْعِظَةِ فَقَالَ ‏"‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عُرَاةً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ ‏"‏ حُفَاةً غُرْلاً ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ وَكِيعٌ وَوَهْبٌ ‏"‏ عُرَاةً غُرْلاً ‏{‏ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ ‏}‏ قَالَ أَوَّلُ مَنْ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَإِنَّهُ سَيُؤْتَى ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ ‏"‏ يُجَاءُ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ وَهْبٌ وَوَكِيعٌ ‏"‏ سَيُؤْتَى بِرِجَالٍ مِنْ أُمَّتِي فَيُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ رَبِّ أَصْحَابِي ‏.‏ فَيُقَالُ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ ‏{‏ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ ‏}‏ الآيَةَ فَيُقَالُ إِنَّ هَؤُلاَءِ لَمْ يَزَالُوا مُدْبِرِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ ‏"‏ مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар бериб деди: бизга Вакииъ, Ваҳб ибн Жарир ва Абу Довуд Шуъбадан, у Муғийра ибн Нуъмондан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан хабар бердилар. (Ибн Аббос) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ваъз айтиш учун турдилар ва: «Эй одамлар, сизлар Аллаҳ азза ва жалланинг ҳузурига яланғоч ҳолда тўпланасизлар,» дедилар. Абу Довуд (ривоятида): «ялангоёқ, суннатсиз ҳолда,» деди. Вакииъ ва Ваҳб эса: «яланғоч, суннатсиз ҳолда — Биз дастлабки яратишни қандай бошлаган бўлсак, уни (шундай) қайтарамиз (Анбиё сураси, 104),» дедилар. (Расулуллаҳ) дедилар: «Қиёмат кунида биринчи бўлиб кийимга эга қилинадиган киши Иброҳим алайҳиссаломдир. Ва албатта, (қавмим) келтирилади.» Абу Довуд (ривоятида): «келтирилади,» деди. Ваҳб ва Вакииъ эса: «Умматимдан баъзи кишилар келтирилади, улар чап томонга олиб кетилади. Шунда мен: «Роббим, улар менинг асъҳобим,» дейман. Айтиладики: «Сен улардан кейин нималар (бидъатлар) ўйлаб топганини билмайсан.» Шунда мен солиҳ банда айтгани каби: «Мен улар орасида эканман, уларга шоҳид эдим. Сен мени қайтариб олганингдан кейин... (Моида сураси, 117)» — то «...Агар уларни мағфират қилсанг (Моида сураси, 118)» деган оятигача (дейман). Шунда айтиладики: «Сен улардан ажралганингдан бери булар доимо орқага қайтиб туравердилар (динъдан юз ўгирдилар),» дедилар.» Абу Довуд (ривоятида): «Сен улардан ажралганингдан бери товонлари узра ортга қайтгувчи (муртад бўлгувчи),» деди.