أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ جِيءَ بِأَبِي يَوْمَ أُحُدٍ وَقَدْ مُثِّلَ بِهِ فَوُضِعَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ سُجِّيَ بِثَوْبٍ فَجَعَلْتُ أُرِيدُ أَنْ أَكْشِفَ عَنْهُ فَنَهَانِي قَوْمِي فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُفِعَ فَلَمَّا رُفِعَ سَمِعَ صَوْتَ بَاكِيَةٍ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ " . فَقَالُوا هَذِهِ بِنْتُ عَمْرٍو أَوْ أُخْتُ عَمْرٍو . قَالَ " فَلاَ تَبْكِي - أَوْ فَلِمَ تَبْكِي - مَا زَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ تُظِلُّهُ بِأَجْنِحَتِهَا حَتَّى رُفِعَ " .
Менга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: Ибнул-Мункадирдан эшитдим, у айтарди: Жобирдан эшитдим, у айтарди: Уҳуд куни отам (жасади) келтирилди — у (қаттиқ) маслакҳана қилинган (майиб қилинган) эди — ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига қўйилди, у матога ўралган эди. Мен унинг устини очмоқчи бўлдим, лекин қавмим мени қайтарди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буюрдилар ва у кўтарилди. У кўтарилганда йиғлаётган аёлнинг овозини эшитдилар ва: «Бу ким?» дедилар. Улар: «Бу Амрнинг қизи,» ёки «Амрнинг синглиси,» дедилар. У: «Йиғлама» — ёки: «Нега йиғлайсан? Малоикалар то у кўтарилгунича қанотлари билан унга соя солиб турдилар,» дедилар.