Майит устида йиғлаш

Janozalar kitobi · 3 ҳадис

باب فِي الْبُكَاءِ عَلَى الْمَيِّتِ ‏

أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسِ، قَالَ لَمَّا حُضِرَتْ بِنْتٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَغِيرَةٌ فَأَخَذَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَمَّهَا إِلَى صَدْرِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَقَضَتْ وَهِيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَكَتْ أُمُّ أَيْمَنَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا أُمَّ أَيْمَنَ أَتَبْكِينَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَكِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ مَا لِي لاَ أَبْكِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَبْكِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنِّي لَسْتُ أَبْكِي وَلَكِنَّهَا رَحْمَةٌ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْمُؤْمِنُ بِخَيْرٍ عَلَى كُلِّ حَالٍ تُنْزَعُ نَفْسُهُ مِنْ بَيْنِ جَنْبَيْهِ وَهُوَ يَحْمَدُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳаннод ибнус-Сарий хабар берди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, Ато ибнус-Соибдан, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди). У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кичкина қизи (ўлим тўшагида) ҳозир бўлганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни олиб, кўкрагига босдилар, сўнг қўлларини унинг устига қўйдилар. У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қучоғида жон берди. Шунда Умму Айман йиғлади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Эй Умму Айман, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёнингда турган ҳолда йиғлайсанми?» дедилар. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ўзлари йиғлаб турганларида, мен нега йиғламай?» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен йиғлаётганим йўқ, балки бу — раҳм-шафқатдир,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мўмин ҳар ҳолатда яхшиликдадир: унинг жони икки ён-бағри орасидан тортиб олинаётган бўлса-да, у Азза ва Жалла бўлмиш Аллаҳга ҳамд айтади,» дедилар.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ فَاطِمَةَ، بَكَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ مَاتَ فَقَالَتْ يَا أَبَتَاهُ مِنْ رَبِّهِ مَا أَدْنَاهُ يَا أَبَتَاهُ إِلَى جِبْرِيلَ نَنْعَاهُ يَا أَبَتَاهُ جَنَّةُ الْفِرْدَوْسِ مَأْوَاهُ ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ хабар берди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, Собитдан, у Анасдан (ривоят қилдики): Фотима (розияллаҳу анҳо) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этганларида уларга йиғлади ва деди: «Эй отажоним, Роббисига қанчалар яқин бўлди! Эй отажоним, Жибрилга (вафотидан) хабар берамиз! Эй отажоним, Фирдавс жаннати унинг масканидир!»

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ - قَالَ - فَجَعَلْتُ أَكْشِفُ عَنْ وَجْهِهِ، وَأَبْكِي، وَالنَّاسُ، يَنْهَوْنِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَنْهَانِي وَجَعَلَتْ عَمَّتِي تَبْكِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَبْكِيهِ مَا زَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ تُظِلُّهُ بِأَجْنِحَتِهَا حَتَّى رَفَعْتُمُوهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Амр ибн Язид хабар берди, у деди: бизга Баҳз ибн Асад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Муҳаммад ибнул-Мункадирдан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): унинг отаси Уҳуд куни шаҳид қилинган эди. У деди: Мен унинг юзини очиб, йиғлардим. Одамлар мени қайтарарди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса мени қайтармасди. Аммам ҳам унга йиғлай бошлади. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга йиғлама! Сиз уни кўтаргунингизгача малоикалар қанотлари билан унга соя солиб турдилар,» дедилар.