Маййитни кафанлаш

Janozalar kitobi · 2 ҳадис

باب الإِشْعَارِ ‏‏

أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَيُّوبُ بْنُ أَبِي تَمِيمَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ، يَقُولُ كَانَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ قَدِمَتْ تُبَادِرُ ابْنًا لَهَا فَلَمْ تُدْرِكْهُ حَدَّثَتْنَا قَالَتْ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْنَا وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ فَقَالَ ‏"‏ اغْسِلْنَهَا ثَلاَثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنْ رَأَيْتُنَّ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَاجْعَلْنَ فِي الآخِرَةِ كَافُورًا أَوْ شَيْئًا مِنْ كَافُورٍ فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا فَرَغْنَا أَلْقَى إِلَيْنَا حَقْوَهُ وَقَالَ ‏"‏ أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَزِدْ عَلَى ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ لاَ أَدْرِي أَىُّ بَنَاتِهِ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مَا قَوْلُهُ ‏"‏ أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ أَتُؤَزَّرُ بِهِ قَالَ لاَ أُرَاهُ إِلاَّ أَنْ يَقُولَ الْفُفْنَهَا فِيهِ ‏.‏

Бизга Юсуф ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, Ибн Журайждан (ривоят қилдики), у деди: менга Айюб ибн Аби Тамима хабар бердики, у Муҳаммад ибн Сириннинг шундай деганини эшитди: «Умму Атийя ансорлардан бир аёл бўлиб, ўғлининг (ёнига) шошилиб келган эди, аммо унга (тирик) этиб келолмади. У бизга ривоят қилиб деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) биз Унинг қизини юваётганимизда ёнимизга кириб, дедилар: «Уни уч, ёки беш, ёки агар (зарур деб) кўрсангиз ундан ҳам кўпроқ, сув ва сидр (барги) билан ювинглар; охиргисида кофур ёки бир оз кофур қўшинглар. Тугатганингизда менга билдиринглар,» дедилар. Биз тугатганимизда У бизга белбоқини ташлаб: «Уни шунга ўранглар,» дедилар ва бундан ортиғини қўшмадилар.» (Рови) деди: «Бу Унинг қайси қизи эканини билмайман.» (Рови) деди: мен сўрадим: «Унинг: «Уни шунга ўранглар,» дегани — буни изор (қилиб боғланади)ми?» дедим. У: «Йўқ, мен буни: «Уни шунга (бутунлай) ўранглар,» деганидан бошқа деб ўйламайман,» деди.»

أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ يُوسُفَ النَّسَائِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ تُوُفِّيَ إِحْدَى بَنَاتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ اغْسِلْنَهَا ثَلاَثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكِ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكِ وَاغْسِلْنَهَا بِالسِّدْرِ وَالْمَاءِ وَاجْعَلْنَ فِي آخِرِ ذَلِكِ كَافُورًا أَوْ شَيْئًا مِنْ كَافُورٍ فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَآذَنَّاهُ فَأَلْقَى إِلَيْنَا حَقْوَهُ فَقَالَ ‏"‏ أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Шуайб ибн Юсуф ан-Насоий хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Авн ривоят қилди, Муҳаммаддан, у Умму Атийя (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қизларидан бири вафот этди, У: «Уни уч, ёки беш, ёки агар (зарур деб) кўрсангиз ундан ҳам кўпроқ ювинглар; уни сидр (барги) ва сув билан ювиб, охирида кофур ёки бир оз кофур қўшинглар. Тугатганингизда менга билдиринглар,» дедилар. (Умму Атийя) деди: «Биз Унга билдирдик, У бизга белбоқини ташлаб: «Уни шунга ўранглар,» дедилар.»