أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ مِنْ قَتْلَى أُحُدٍ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَقُولُ " أَيُّهُمَا أَكْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ " . فَإِذَا أُشِيرَ إِلَى أَحَدِهِمَا قَدَّمَهُ فِي اللَّحْدِ . قَالَ " أَنَا شَهِيدٌ عَلَى هَؤُلاَءِ " . وَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ فِي دِمَائِهِمْ وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِمْ وَلَمْ يُغَسَّلُوا .
«Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Ибн Шиҳобдан, у Абдурраҳмон ибн Каъб ибн Моликдан (ривоят қилдики), Жобир ибн Абдуллаҳ унга хабар берди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Уҳудда ҳалок бўлганлардан икки кишини битта матога (кафанга) жамлар эдилар, сўнг: «Бу иккисидан қайси бири Қуръанни кўпроқ олган (ёдлаган)?» дердилар. Улардан бирига ишора қилинса, уни лаҳадда олдинга қўярдилар. У: «Мен буларга гувоҳман,» дедилар. Ва уларни қонлари билан дафн қилишни буюрдилар, уларга намоз ўқимадилар ва улар ювилмадилар.»