أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّهُ قَالَ اشْتَكَتِ امْرَأَةٌ بِالْعَوَالِي مِسْكِينَةٌ فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَسْأَلُهُمْ عَنْهَا وَقَالَ " إِنْ مَاتَتْ فَلاَ تَدْفِنُوهَا حَتَّى أُصَلِّيَ عَلَيْهَا " . فَتُوُفِّيَتْ فَجَاءُوا بِهَا إِلَى الْمَدِينَةِ بَعْدَ الْعَتَمَةِ فَوَجَدُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ نَامَ فَكَرِهُوا أَنْ يُوقِظُوهُ فَصَلُّوا عَلَيْهَا وَدَفَنُوهَا بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَلَمَّا أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءُوا فَسَأَلَهُمْ عَنْهَا فَقَالُوا قَدْ دُفِنَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَقَدْ جِئْنَاكَ فَوَجَدْنَاكَ نَائِمًا فَكَرِهْنَا أَنْ نُوقِظَكَ . قَالَ " فَانْطَلِقُوا " . فَانْطَلَقَ يَمْشِي وَمَشَوْا مَعَهُ حَتَّى أَرَوْهُ قَبْرَهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَفُّوا وَرَاءَهُ فَصَلَّى عَلَيْهَا وَكَبَّرَ أَرْبَعًا .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга ибн Ваҳб хабар бериб, деди: менга Юнус, ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: менга Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайф хабар бериб, деди: Аволийда камбағал бир аёл касалланди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар(дан) унинг ҳақида сўраб турар эдилар ва: «Агар у вафот этса, мен унга (жаноза) намозини ўқимагунимча уни дафн қилманглар,» дедилар. Сўнг у вафот этди ва уни хуфтон (вақти)дан кейин Мадинага келтирдилар. Улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ухлаб қолганларини кўрдилар ва у зотни уйғотишни хуш кўрмадилар. Шу сабабли унга (ўзлари) намоз ўқиб, уни Бақиъ ал-Ғарқадга дафн қилдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тонгга чиққанларида, улар келишди ва у зот улар(дан) унинг ҳақида сўрадилар. Улар: «У дафн қилинди, эй Расулуллаҳ. Биз ҳузурингизга келиб, сизни ухлаётган ҳолда топдик ва сизни уйғотишни хуш кўрмадик,» дедилар. У: «Юринглар,» дедилар. Сўнг у пиёда юриб кетдилар, улар ҳам у билан бирга юриб, охири унга унинг қабрини кўрсатдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (қабр олдида) турдилар, улар у зотнинг орқасида саф тортдилар. У унга намоз ўқиб, тўрт марта такбир айтдилар.