أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيٌّ، - يَعْنِي ابْنَ مُسْهَرٍ - عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُعَاذَةَ الْعَدَوِيَّةِ، أَنَّ امْرَأَةً، سَأَلَتْ عَائِشَةَ أَتَقْضِي الْحَائِضُ الصَّلاَةَ إِذَا طَهُرَتْ قَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ كُنَّا نَحِيضُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَطْهُرُ فَيَأْمُرُنَا بِقَضَاءِ الصَّوْمِ وَلاَ يَأْمُرُنَا بِقَضَاءِ الصَّلاَةِ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Али — яъни Ибн Мушир — хабар берди, у Саиддан, у Қатодадан, у Муъоза ал-Адавиядан (ривоят қилдики), бир аёл Оишадан: «Ҳайзли аёл поклангач, намозни қазо қиладими?» деб сўради. У: «Сен Ҳаруриямисан? Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонларида ҳайз кўрар, сўнг покланар эдик. (У) бизни рўзани қазо қилишга буюрар, аммо намозни қазо қилишга буюрмас эдилар,» деди.