أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ . قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Уқайлдан, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилиб), деди: менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуд хабар берди, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилиб), деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этиб, ундан кейин Абу Бакр халифа қилингач ва араблардан куфрга қайтганлар қайтганда, Умар Абу Бакрга: «Сен одамлар билан қандай жанг қиласан, ахир Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мен одамлар билан улар Ло илаҳа иллаллаҳ дейишларигача жанг қилишга буюрилганман. Ким Ло илаҳа иллаллаҳ деса, моли ва жони мендан сақланган бўлади — фақат унинг ҳаққи (вожиб бўлган нарса) бундан мустасно — унинг ҳисоби эса Аллаҳ зиммасидадир," деганлар,» деди. Абу Бакр (розияллаҳу анҳу): «Албатта мен намоз билан закотни ажратганлар билан жанг қиламан, чунки закот молнинг ҳаққидир. Аллаҳга қасамки, агар улар менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бериб турган бир туя боғличини (ип-арқонни) ҳам бермасалар, мен уларни уни бермаганликлари учун жанг қиламан,» деди. Умар (розияллаҳу анҳу) деди: «Аллаҳга қасамки, мен Аллаҳ Абу Бакрнинг кўнглини жангга очиб қўйганини кўрганимдан бошқа нарса эмас эди, шунда мен бунинг ҳақ эканлигини англадим.»