أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ، أَنَّ عِيَاضَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ كُنَّا نُخْرِجُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ لاَ نُخْرِجُ غَيْرَهُ .
Бизга Исо ибн Ҳаммод хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс, Язиддан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Усмондан хабар бердики, Иёз ибн Абдуллаҳ ибн Саъд унга ривоят қилдики, Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу) деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонларида бир сў хурмо ёки бир сў арпа, ёки бир сў қурут чиқарардик; бундан бошқасини чиқармас эдик.»