باب الشَّفَاعَةِ فِي الصَّدَقَةِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اشْفَعُوا تُشَفَّعُوا وَيَقْضِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ مَا شَاءَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: менга Абу Бурда ибн Абдуллаҳ ибн Абу Бурда хабар берди, у ўз бобоси Абу Бурдадан, у Абу Мусодан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Шафоат қилинглар, сизларга шафоатингиз қабул қилинади. Аллаҳ (азза ва жалла) эса Ўз пайғамбарининг тили ила Ўзи хоҳлаган нарсани ҳукм қилади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَسْأَلُنِي الشَّىْءَ فَأَمْنَعُهُ حَتَّى تَشْفَعُوا فِيهِ فَتُؤْجَرُوا " . وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اشْفَعُوا تُؤْجَرُوا " .
Бизга Ҳорун ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Суфён хабар берди, Амрдан, у Ибн Мунаббиҳдан, у ўз акасидан, у Муовия ибн Абу Суфёндан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, киши мендан бирор нарса сўрайди, мен эса уни (беришни) тўхтатиб тураман, токи сиз унинг ҳақида шафоат қилиб, ажр олгунларингизча,» дедилар. Ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) яна: «Шафоат қилинглар, ажр оласизлар,» дедилар.