أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ بَهْزَ بْنَ حَكِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا أَتَيْتُكَ حَتَّى حَلَفْتُ أَكْثَرَ مِنْ عَدَدِهِنَّ - لأَصَابِعِ يَدَيْهِ - أَلاَّ آتِيَكَ وَلاَ آتِيَ دِينَكَ وَإِنِّي كُنْتُ امْرَأً لاَ أَعْقِلُ شَيْئًا إِلاَّ مَا عَلَّمَنِي اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَإِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا بَعَثَكَ رَبُّكَ إِلَيْنَا قَالَ " بِالإِسْلاَمِ " . قَالَ قُلْتُ وَمَا آيَاتُ الإِسْلاَمِ قَالَ " أَنْ تَقُولَ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَتَخَلَّيْتُ وَتُقِيمَ الصَّلاَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ كُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ أَخَوَانِ نَصِيرَانِ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً أَوْ يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у деди: мен Баҳз ибн Ҳакимни ўз отасидан, у ўз бобосидан ривоят қилиб айтаётганини эшитдим, у деди: мен: «Эй Аллаҳнинг пайғамбари! Мен олдингизга келмасдан, икки қўлимнинг бармоқлари сонидан ҳам кўпроқ қасам ичган эдим — сизнинг олдингизга ҳам, дининггизга ҳам келмайм, деб. Мен шундай бир киши эдимки, Аллаҳ ва Унинг Расули ўргатган нарсадан бошқа ҳеч нарсани англамасдим. Энди мен сиздан Аллаҳ (азза ва жалла)нинг юзи ҳақи сўрайман: Роббингиз сизни бизга нима билан юборди?» дедим. У: «Ислом билан,» дедилар. Мен: «Исломнинг белгилари нималар?» дедим. У: «Сеннинг: «Юзимни Аллаҳ (азза ва жалла)га (таслим) топширдим ва (ширкдан) воз кечдим,» дейишинг, намозни тўкис адо этишинг ва закот беришинг. Ҳар бир мусулмоннинг (қони, моли) бошқа мусулмонга ҳаром (тақиқли)дир, (улар) бир-бирига ёрдамчи икки биродардир. Аллаҳ (азза ва жалла) мусулмон бўлганидан кейин мушрикдан бирор амалини қабул қилмайди, токи у мушрикларни тарк этиб мусулмонларга (қўшилиб) кетмагунча,» дедилар.