أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي هِلاَلٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ " إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةٍ " . وَذَكَرَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُكَلِّمُكَ . قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ " أُشَاهِدُ السَّائِلَ إِنَّهُ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةُ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ ثُمَّ بَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ إِنْ أَعْطَى مِنْهُ الْيَتِيمَ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَإِنَّ الَّذِي يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Менга Зиёд ибн Айюб хабар берди, у деди: бизга Исмоил ибн Улайя ривоят қилди, у деди: менга Ҳишом хабар берди, у деди: менга Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилди, у деди: менга Ҳилол ривоят қилди, Ато ибн Ясордан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарга ўтирдилар, биз эса атрофларида ўтирдик. У: «Мендан кейин мен сиз учун энг қўрқадиган нарса — сизларга (дунёнинг) очиладиган кошонасидир,» дедилар ва дунёни ҳамда унинг зийнатини эслатдилар. Бир киши: «Яхшилик ёмонлик келтирадими?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга жавоб бермай жим қолдилар. Унга: «Сенга нима бўлди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гапирасан, у эса сенга жавоб бермаяпти?» дейилди. (Рови) деди: биз унга ваҳий нозил бўлаётганини кўрдик. Сўнг у ҳушига келиб, терини артар экан: «Савол берган киши қаерда? Албатта, яхшилик ёмонлик келтирмайди. Лекин баҳор ўсимликларидан шунақаси борки, (ҳаддан ташқари еган ҳайвонни) ўлдиради ёки касал қилади — фақат кўк ўт ейдиган (ҳайвон) бундан мустасно: у шу қадар ейдики, қорнининг икки ёни керилганда, қуёшга қараб туради-да, тезак чиқаради, сияди, сўнг яна ўтлайди. Албатта, мана шу мол кўкат ва шириндир. Агар (мусулмон) ундан етимга, мискинга ва йўловчига берса, у мусулмоннинг нақадар яхши ҳамроҳидир! Уни ноҳақ (йўл билан) олувчи эса, ейди-ю, лекин тўймайдиган киши кабидир ва у (мол) қиёмат куни унга қарши гувоҳ бўлади,» дедилар.