أَخْبَرَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ ابْنِ فُضَيْلٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلاَ بَقَرٍ وَلاَ غَنَمٍ لاَ يُؤَدِّي حَقَّهَا إِلاَّ وُقِفَ لَهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَطَؤُهُ ذَاتُ الأَظْلاَفِ بِأَظْلاَفِهَا وَتَنْطَحُهُ ذَاتُ الْقُرُونِ بِقُرُونِهَا لَيْسَ فِيهَا يَوْمَئِذٍ جَمَّاءُ وَلاَ مَكْسُورَةُ الْقَرْنِ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَاذَا حَقُّهَا قَالَ " إِطْرَاقُ فَحْلِهَا وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ صَاحِبِ مَالٍ لاَ يُؤَدِّي حَقَّهُ إِلاَّ يُخَيَّلُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعٌ أَقْرَعُ يَفِرُّ مِنْهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ يَتْبَعُهُ يَقُولُ لَهُ هَذَا كَنْزُكَ الَّذِي كُنْتَ تَبْخَلُ بِهِ فَإِذَا رَأَى أَنَّهُ لاَ بُدَّ لَهُ مِنْهُ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي فِيهِ فَجَعَلَ يَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Бизга Восил ибн Абдул-Аъло, Ибн Фузайлдан, у Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан хабар берди, (Жобир) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Туя, мол ва қўй эгаси бўлиб, уларнинг ҳақини адо этмайдиган ҳар ким, албатта қиёмат куни кенг текис майдонда улар учун (жазога) тўхтатилади; туёқлилар уни туёқлари билан эзади, шохлилар уни шохлари билан сузади — ўша куни уларнинг орасида шохсизи ҳам, шохи сингани ҳам бўлмайди,» дедилар. Биз: «Ё Расулуллаҳ, уларнинг ҳақи нима?» дедик. У: «Эркагини (қочириш учун) бериш, челагини арият (қарзга) бериш ва уларни Аллаҳ йўлида (юк ташишга) беришдир. Мол эгаси бўлиб, унинг ҳақини адо этмайдиган ҳар кимга қиёмат куни боши кал (заҳарли) илон кўринади; эгаси ундан қочади, у эса уни таъқиб қилиб, унга: «Мен сен бахиллик қилган хазинангман,» дейди. (Эгаси) ундан қутула олмаслигини кўргач, қўлини унинг оғзига солади, у эса эркак (туя) чайнагандек уни чайнай бошлайди,» дедилар.