أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ مَكَّةَ فِي عُمْرَةِ الْقَضَاءِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ يَمْشِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ خَلُّوا بَنِي الْكُفَّارِ عَنْ سَبِيلِهِ الْيَوْمَ نَضْرِبْكُمْ عَلَى تَنْزِيلِهِ ضَرْبًا يُزِيلُ الْهَامَ عَنْ مَقِيلِهِ وَيُذْهِلُ الْخَلِيلَ عَنْ خَلِيلِهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ يَا ابْنَ رَوَاحَةَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي حَرَمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ تَقُولُ الشِّعْرَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خَلِّ عَنْهُ فَلَهُوَ أَسْرَعُ فِيهِمْ مِنْ نَضْحِ النَّبْلِ " .
Бизга Абу Осим Хушайш ибн Асрам хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Жаъфар ибн Сулаймон ривоят қилди, у деди: бизга Собит, Анасдан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умратул-Қазода Маккага кирдилар ва Абдуллаҳ ибн Равоҳа уларнинг олдида юриб, шундай дер эди: «Эй кофир болалари, унинг йўлидан чекининглар, бугун биз сизларни Унинг (Қуръан) тушиши сабабли шундай урамизки, каллани гарданидан учиради ва дўстни дўстидан ғофил қилади.» Шунда Умар унга: «Эй Ибн Равоҳа! Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларида ва Аллаҳ азза ва жалланинг ҳарами ичида шеър айтасанми?» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни қўйиб бер, чунки бу (сўзлар) уларга (кофирларга) ўқ отишдан кўра тезроқ (таъсирлидир),» дедилар.