أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْلاَ أَنَّ النَّاسَ حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ بِكُفْرٍ وَلَيْسَ عِنْدِي مِنَ النَّفَقَةِ مَا يُقَوِّي عَلَى بِنَائِهِ لَكُنْتُ أَدْخَلْتُ فِيهِ مِنَ الْحِجْرِ خَمْسَةَ أَذْرُعٍ وَجَعَلْتُ لَهُ بَابًا يَدْخُلُ النَّاسُ مِنْهُ وَبَابًا يَخْرُجُونَ مِنْهُ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, Ибн Абу Зоидадан, у деди: бизга Ибн Абу Сулаймон, Атўдан ривоят қилди, у деди: Ибнуз-Зубайр деди: мен Оишанинг шундай деганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар одамларнинг куфр билан аҳди яқин (янги) бўлмаганида ва менда уни қуришга қувват берадиган маблағ бўлганида, мен албатта Ҳижрдан беш тирсак (қисмни) унга киритар, унга одамлар кирадиган бир эшик ва чиқадиган бир эшик қилган бўлардим,» дедилар.