أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةً قَطُّ إِلاَّ لِمِيقَاتِهَا إِلاَّ صَلاَةَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ صَلاَّهُمَا بِجَمْعٍ وَصَلاَةَ الْفَجْرِ يَوْمَئِذٍ قَبْلَ مِيقَاتِهَا .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Уморадан, у Абдураҳмон ибн Язиддан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳеч бир намозни ўз вақтидан бошқа пайтда ўқиганини кўрмадим, фақат шом ва хуфтондан бошқа — уларни Жамъда (Муздалифада) ўқидилар — ва ўша кунги бомдод намозидан бошқа, уни ўз вақтидан олдин ўқидилар.