أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ أَشْهَبَ، أَنَّ دَاوُدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ عَمْرَو بْنَ دِينَارٍ حَدَّثَهُ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ أَبِي رَبَاحٍ حَدَّثَهُمْ أَنَّهُ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ضَعَفَةِ أَهْلِهِ فَصَلَّيْنَا الصُّبْحَ بِمِنًى وَرَمَيْنَا الْجَمْرَةَ .
Менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдулҳакам хабар берди, Ашҳабдан, Довуд ибн Абдурраҳмон уларга ривоят қилганки, Амр ибн Динор унга ривоят қилганки, Ато ибн Абу Рабоҳ уларга ривоят қилганки, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени ўз аҳлларининг кучсизлари билан бирга (олдинроқ) жўнатдилар, биз бомдодни Минода ўқидик ва жамрага тош отдик.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، عَائِشَةَ قَالَتْ وَدِدْتُ أَنِّي اسْتَأْذَنْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا اسْتَأْذَنَتْهُ سَوْدَةُ فَصَلَّيْتُ الْفَجْرَ بِمِنًى قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَ النَّاسُ وَكَانَتْ سَوْدَةُ امْرَأَةً ثَقِيلَةً ثَبِطَةً فَاسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنَ لَهَا فَصَلَّتِ الْفَجْرَ بِمِنًى وَرَمَتْ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَ النَّاسُ .
Бизга Муҳаммад ибн Одам ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Абдурроҳим ибн Сулаймон ривоят қилди, Убайдуллаҳдан, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у отасидан, у мўминлар онаси Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Савда (розияллаҳу анҳо) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан изн сўрагани каби мен ҳам У Зотдан изн сўрашни ва одамлар келишидан олдин бомдодни Минода ўқишни жуда истардим. Савда оғиргина, секин юрадиган аёл эди, шунинг учун у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан изн сўради, У Зот унга изн бердилар, шунда у одамлар келишидан олдин бомдодни Минода ўқиди ва (жамрага) тош отди.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، أَنَّ مَوْلًى، لأَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ أَخْبَرَهُ قَالَ جِئْتُ مَعَ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ مِنًى بِغَلَسٍ فَقُلْتُ لَهَا لَقَدْ جِئْنَا مِنًى بِغَلَسٍ . فَقَالَتْ قَدْ كُنَّا نَصْنَعُ هَذَا مَعَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар берди, у деди: бизга Ибнул-Қосим хабар берди, у деди: менга Молик ривоят қилди, Яҳё ибн Саиддан, у Ато ибн Абу Рабоҳдан (ривоят қилдики), Асмо бинт Абу Бакр(розияллаҳу анҳо)нинг бир озод қилинган қули унга хабар бериб деди: мен Асмо бинт Абу Бакр (розияллаҳу анҳо) билан бирга тун қоронғисида Минога келдим ва унга: «Биз Минога тун қоронғисида келдик,» дедим. У: «Биз буни сендан кўра яхшироқ бўлган киши билан бирга қилардик,» деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةُ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سُئِلَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَأَنَا جَالِسٌ، مَعَهُ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسِيرُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حِينَ دَفَعَ قَالَ كَانَ يُسَيِّرُ نَاقَتَهُ فَإِذَا وَجَدَ فَجْوَةً نَصَّ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн ал-Қосим ривоят қилди, у деди: менга Молик ривоят қилди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: мен у билан бирга ўтирганимда Усома ибн Зайд (розияллаҳу анҳумо)дан: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Видолашув ҳажида (Арафотдан) қайтаётганларида қандай юрардилар?» деб сўралди. У: «У Зот туяларини ўртача ҳайдардилар, агар бўш жой топсалар, тезроқ юрардилар,» деди.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلنَّاسِ حِينَ دَفَعُوا عَشِيَّةَ عَرَفَةَ وَغَدَاةَ جَمْعٍ " عَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ " . وَهُوَ كَافٌّ نَاقَتَهُ حَتَّى إِذَا دَخَلَ مِنًى فَهَبَطَ حِينَ هَبَطَ مُحَسِّرًا قَالَ " عَلَيْكُمْ بِحَصَى الْخَذْفِ الَّذِي يُرْمَى بِهِ الْجَمْرَةُ " . وَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُشِيرُ بِيَدِهِ كَمَا يَخْذِفُ الإِنْسَانُ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Ибн Журайждан, у деди: менга Абуз-Зубайр хабар берди, Абу Маъбаддан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан, у ал-Фазл ибн Аббос (розияллаҳу анҳум)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одамлар Арафот оқшомида ва Жамъ (Муздалифа) тонггида қайтаётганларида уларга: «Сизлар вазминликни (хотиржамликни) лозим тутинглар,» дедилар ва У Зот туяларини ушлаб турардилар. Ниҳоят Минога кириб, Муҳассирга тушганларида: «Сизлар жамрага отиладиган, майда (хазаф) тошларни олишни лозим тутинглар,» дедилар. Ва у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўллари билан, инсон майда тош отганидек, ишора қилдилар.