أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ الْكُوفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَخِيهِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَزَلْ يُلَبِّي حَتَّى رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ فَرَمَاهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ .
Бизга Ҳорун ибн Ишоқ ал-Ҳамдоний ал-Куфий хабар бериб деди: бизга Ҳафс Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Али ибн ал-Ҳусайндан, у Ибн Аббосдан, у акаси Фазл ибн Аббосдан ривоят қилди, у деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг орқасида (уловда) ҳамроҳ эдим. У жамратул-Ақабага отгунча тўхтовсиз талбия айтиб бордилар. Сўнг уни етти тош билан, ҳар бир тош билан бирга такбир айтиб, отдилар.»