أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ مَالِكٍ الْجَزَرِيِّ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُحْرِمًا فَآذَاهُ الْقَمْلُ فِي رَأْسِهِ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَحْلِقَ رَأْسَهُ وَقَالَ " صُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ مُدَّيْنِ مُدَّيْنِ أَوِ انْسُكْ شَاةً أَىَّ ذَلِكَ فَعَلْتَ أَجْزَأَ عَنْكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилар, мен эса эшитар эдим — Ибнул-Қосимдан хабар бердилар, у деди: менга Молик, Абдулкарим ибн Молик ал-Жазарийдан, у Мужоҳиддан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у Каъб ибн Ужра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга иҳромда бўлган эди, бошидаги бит унга озор берди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга бошини олишни буюрдилар ва: «Уч кун рўза тут, ёки олти мискинга икки муддан икки муддан таом бер, ёхуд бир қўй сўй. Булардан қайси бирини қилсанг, сендан кифоя қилади,» дедилар.