قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَا أَبَا سَعِيدٍ مَنْ رَضِيَ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ " . قَالَ فَعَجِبَ لَهَا أَبُو سَعِيدٍ قَالَ أَعِدْهَا عَلَىَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَفَعَلَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَأُخْرَى يُرْفَعُ بِهَا الْعَبْدُ مِائَةَ دَرَجَةٍ فِي الْجَنَّةِ مَا بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ " . قَالَ وَمَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " .
Ҳорис ибн Мискин — унга қироат қилинар, мен эса эшитардим — Ибн Ваҳбдан (ривоят қилиб) деди: менга Абу Ҳониъ ривоят қилди, у Абу Абдурраҳмон ал-Ҳубулийдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Абу Саид! Ким Аллаҳни Рабб, Исломни дин ва Муҳаммадни Набий деб рози бўлса, унга жаннат вожиб бўлади,» дедилар. (Рови) деди: Абу Саид бундан ҳайратга тушди ва: «Эй Расулуллаҳ, буни менга яна такрорланг,» деди. Шунда у такрорладилар, сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Яна бир (хислат) борки, у билан банда жаннатда юз даража кўтарилади, ҳар икки даража ораси осмон билан ер орасидек (узоқ)дир,» дедилар. (Абу Саид:) «У нима, эй Расулуллаҳ?» деди. У: «Аллаҳ йўлида жиҳод қилиш, Аллаҳ йўлида жиҳод қилиш,» дедилар.
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ الْقَاسِمِ بْنِ سُمَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَقَامَ الصَّلاَةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَمَاتَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَغْفِرَ لَهُ هَاجَرَ أَوْ مَاتَ فِي مَوْلِدِهِ " . فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ نُخْبِرُ بِهَا النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا بِهَا فَقَالَ " إِنَّ لِلْجَنَّةِ مِائَةَ دَرَجَةٍ بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ أَعَدَّهَا اللَّهُ لِلْمُجَاهِدِينَ فِي سَبِيلِهِ وَلَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَلاَ أَجِدُ مَا أَحْمِلُهُمْ عَلَيْهِ وَلاَ تَطِيبُ أَنْفُسُهُمْ أَنْ يَتَخَلَّفُوا بَعْدِي مَا قَعَدْتُ خَلْفَ سَرِيَّةٍ وَلَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ " .
Бизга Ҳорун ибн Муҳаммад ибн Баккор ибн Билол хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Исо ибнул-Қосим ибн Сумайъ ривоят қилди, у деди: бизга Зайд ибн Воқид ривоят қилди, у деди: менга Буср ибн Убайдуллаҳ ривоят қилди, у Абу Идрис ал-Хавлонийдан, у Абуд-Дардо (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким намозни қоим қилса, закот берса ва Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда вафот этса, у ҳижрат қилган бўлсин ёки туғилган юртида вафот этган бўлсин, Аллаҳ азза ва жалла уни мағфират қилиши ҳақ (вожиб) бўлади,» дедилар. Биз: «Эй Расулуллаҳ, буни одамларга хабар бермайликми, улар бундан суюнсинлар?» дедик. У: «Албатта, жаннатда юз даража бордир, ҳар икки даража ораси осмон билан ер орасидек (узоқ)дир; Аллаҳ уни Ўз йўлидаги мужоҳидлар учун тайёрлагандир. Агар мўминларга машаққат келтириб қўйишимдан, уларни миндирадиган (улов) топа олмаслигимдан ва мендан кейин ортда қолишни ўзларига раво кўрмасликларидан (чўчимаганимда), ҳеч бир сариянинг ортида қолиб ўтирмас эдим. Мен шаҳид қилиниб, сўнг тирилтирилиб, сўнг яна шаҳид қилинишни жуда истар эдим,» дедилар.