أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي سُكَيْنَةَ، - رَجُلٌ مِنَ الْمُحَرَّرِينَ - عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَمَّا أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِحَفْرِ الْخَنْدَقِ عَرَضَتْ لَهُمْ صَخْرَةٌ حَالَتْ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْحَفْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَخَذَ الْمِعْوَلَ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ نَاحِيَةَ الْخَنْدَقِ وَقَالَ " { تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَ مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } " . فَنَدَرَ ثُلُثُ الْحَجَرِ وَسَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ قَائِمٌ يَنْظُرُ فَبَرَقَ مَعَ ضَرْبَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَرْقَةٌ ثُمَّ ضَرَبَ الثَّانِيَةَ وَقَالَ " { تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَ مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } " . فَنَدَرَ الثُّلُثُ الآخَرُ فَبَرَقَتْ بَرْقَةٌ فَرَآهَا سَلْمَانُ ثُمَّ ضَرَبَ الثَّالِثَةَ وَقَالَ " { تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَ مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } " . فَنَدَرَ الثُّلُثُ الْبَاقِي وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ رِدَاءَهُ وَجَلَسَ . قَالَ سَلْمَانُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُكَ حِينَ ضَرَبْتَ مَا تَضْرِبُ ضَرْبَةً إِلاَّ كَانَتْ مَعَهَا بَرْقَةٌ . قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا سَلْمَانُ رَأَيْتَ ذَلِكَ " . فَقَالَ إِي وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " فَإِنِّي حِينَ ضَرَبْتُ الضَّرْبَةَ الأُولَى رُفِعَتْ لِي مَدَائِنُ كِسْرَى وَمَا حَوْلَهَا وَمَدَائِنُ كَثِيرَةٌ حَتَّى رَأَيْتُهَا بِعَيْنَىَّ " . قَالَ لَهُ مَنْ حَضَرَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَفْتَحَهَا عَلَيْنَا وَيُغَنِّمَنَا دِيَارَهُمْ وَيُخَرِّبَ بِأَيْدِينَا بِلاَدَهُمْ . فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ " ثُمَّ ضَرَبْتُ الضَّرْبَةَ الثَّانِيَةَ فَرُفِعَتْ لِي مَدَائِنُ قَيْصَرَ وَمَا حَوْلَهَا حَتَّى رَأَيْتُهَا بِعَيْنَىَّ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَفْتَحَهَا عَلَيْنَا وَيُغَنِّمَنَا دِيَارَهُمْ وَيُخَرِّبَ بِأَيْدِينَا بِلاَدَهُمْ . فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ " ثُمَّ ضَرَبْتُ الثَّالِثَةَ فَرُفِعَتْ لِي مَدَائِنُ الْحَبَشَةِ . وَمَا حَوْلَهَا مِنَ الْقُرَى حَتَّى رَأَيْتُهَا بِعَيْنَىَّ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " دَعُوا الْحَبَشَةَ مَا وَدَعُوكُمْ وَاتْرُكُوا التُّرْكَ مَا تَرَكُوكُمْ " .
Бизга Ийсо ибн Юнус хабар берди, у деди: бизга Замра, Абу Зуръа ас-Сайбонийдан, у Абу Сукайна — озод қилинганлардан бўлган бир киши — дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хандақ қазишга буюрганларида, улар олдида бир қоя пайдо бўлиб, улар билан қазиш ўртасига тўсиқ бўлди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўринларидан туриб, кетмонни олдилар ва ридоларини хандақнинг бир четига қўйиб: «Роббингнинг сўзи ростлик ва адолатда камол топди. Унинг сўзларини ўзгартирувчи йўқ. У эшитувчи, билувчидир,» дедилар (Анъом сураси, 115). Шунда тошнинг учдан бири учиб кетди, Салмон Форсий эса туриб қараб турарди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг зарбалари билан бир чақмоқ чақнади. Кейин иккинчи марта зарб қилдилар ва: «Роббингнинг сўзи ростлик ва адолатда камол топди. Унинг сўзларини ўзгартирувчи йўқ. У эшитувчи, билувчидир,» дедилар (Анъом сураси, 115). Шунда бошқа учдан бири учиб кетди ва бир чақмоқ чақнади, уни Салмон кўрди. Кейин учинчи марта зарб қилдилар ва: «Роббингнинг сўзи ростлик ва адолатда камол топди. Унинг сўзларини ўзгартирувчи йўқ. У эшитувчи, билувчидир,» дедилар (Анъом сураси, 115). Шунда қолган учдан бири учиб кетди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, ридоларини олиб ўтирдилар. Салмон: «Эй Расулуллаҳ, мен Сизни зарб қилаётганингизда кўрдим — ҳар бир зарбангиз билан бирга бир чақмоқ чақнарди,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Эй Салмон, буни кўрдингми?» дедилар. У: «Ҳа, Сизни ҳақ билан юборган Зот билан қасамки, эй Расулуллаҳ,» деди. У: «Мен биринчи зарбани қилганимда, менга Кисро шаҳарлари ва унинг атрофидагилар ҳамда кўплаб бошқа шаҳарлар кўтариб кўрсатилди — ҳатто мен уларни ўз кўзларим билан кўрдим,» дедилар. Ҳузурларида ҳозир бўлган саҳобалари унга: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга уларни бизга фатҳ қилиб беришини, диёрларини бизга ғанимат қилишини ва шаҳарларини бизнинг қўлимиз билан вайрон этишини сўраб дуо қилинг,» дедилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шу ҳақда дуо қилдилар. «Кейин иккинчи зарбани қилдим, менга Қайсар шаҳарлари ва унинг атрофидагилар кўтариб кўрсатилди — ҳатто мен уларни ўз кўзларим билан кўрдим,» дедилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга уларни бизга фатҳ қилиб беришини, диёрларини бизга ғанимат қилишини ва шаҳарларини бизнинг қўлимиз билан вайрон этишини сўраб дуо қилинг,» дедилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шу ҳақда дуо қилдилар. «Кейин учинчи (зарбани) қилдим, менга Ҳабаша шаҳарлари ва унинг атрофидаги қишлоқлар кўтариб кўрсатилди — ҳатто мен уларни ўз кўзларим билан кўрдим,» дедилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳабашаликларни — улар сизларга тегмагунча — қўйиб қўйинглар, туркларни — улар сизларга тегмагунча — тарк этинглар,» дедилар.