أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْحَكَمِ الْوَرَّاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ أَبِيهِ، طَلْحَةَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ جَاهِمَةَ السُّلَمِيِّ، أَنَّ جَاهِمَةَ، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَدْتُ أَنْ أَغْزُوَ وَقَدْ جِئْتُ أَسْتَشِيرُكَ . فَقَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ أُمٍّ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَالْزَمْهَا فَإِنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ رِجْلَيْهَا " .
Бизга Абдулваҳҳоб ибн Абдулҳакам ал-Варроқ хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож, Ибн Журайждан ривоят қилди, у деди: менга Муҳаммад ибн Талҳа — у Ибн Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмондир — отаси Талҳадан, у Муовия ибн Жоҳима ас-Суламийдан хабар бердики, Жоҳима Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Эй Аллаҳнинг Расули! Мен ғазотга чиқмоқчи бўлдим ва сиз билан маслаҳатлашгани келдим,» деди. У: «Онанг борми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Бас, унинг хизматида бўл, чунки жаннат унинг оёқлари остидадир,» дедилар.