أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ تَشَهَّدَ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ رَشَدَ وَمَنْ يَعْصِهِمَا فَقَدْ غَوَى . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بِئْسَ الْخَطِيبُ أَنْتَ " .
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Абдурраҳмон хабар бериб, деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Абдулазиздан, у Тамим ибн Тарафадан, у Адий ибн Ҳотим (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида икки киши ташаҳҳуд (хутба) айтди. Улардан бири: «Ким Аллаҳга ва Унинг элчисига итоат қилса, тўғри йўл топибди; ким иккаласига осий бўлса, адашибди,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сен қандай ёмон хатибсан,» дедилар.