أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ مُعَتِّبٍ، أَنَّ أَبَا حَسَنٍ، مَوْلَى بَنِي نَوْفَلٍ أَخْبَرَهُ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَامْرَأَتِي، مَمْلُوكَيْنِ فَطَلَّقْتُهَا تَطْلِيقَتَيْنِ ثُمَّ أُعْتِقْنَا جَمِيعًا فَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ إِنْ رَاجَعْتَهَا كَانَتْ عِنْدَكَ عَلَى وَاحِدَةٍ قَضَى بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . خَالَفَهُ مَعْمَرٌ .
Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: мен Яҳёдан эшитдим, у деди: бизга Али ибн ал-Муборак ривоят қилиб, деди: бизга Яҳё ибн Абу Касир, Умар ибн Муъаттибдан ривоят қилди (яъники) Бану Навфалнинг озод қилинган қули Абу Ҳасан унга хабар бериб, деди: «Мен ва хотиним қул эдик. Мен уни икки талоқ билан қўйиб юбордим, сўнг иккаламиз бирга озод қилиндик. Шунда мен Ибн Аббосдан сўрадим. У: Агар уни қайтариб олсанг, у сенинг олдингда бир (талоқ қолдирилган ҳолда) бўлади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай ҳукм қилганлар, деди.» Маъмар унга (ривоятда) мухолиф бўлди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ مُعَتِّبٍ، عَنِ الْحَسَنِ، مَوْلَى بَنِي نَوْفَلٍ قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ عَبْدٍ طَلَّقَ، امْرَأَتَهُ تَطْلِيقَتَيْنِ ثُمَّ عُتِقَا أَيَتَزَوَّجُهَا قَالَ نَعَمْ . قَالَ عَمَّنْ قَالَ أَفْتَى بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ لِمَعْمَرٍ الْحَسَنُ هَذَا مَنْ هُوَ لَقَدْ حَمَلَ صَخْرَةً عَظِيمَةً .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар бериб, деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилиб, деди: бизга Маъмар, Яҳё ибн Абу Касирдан, у Умар ибн Муъаттибдан, у Бану Навфалнинг озод қилинган қули ал-Ҳасандан хабар берди. У деди: «Ибн Аббосдан хотинини икки талоқ билан қўйиб юборган, сўнг (хотини билан бирга) озод қилинган қул ҳақида сўралди — у (хотини)га уйлана оладими? У: Ҳа, деди. (Сўровчи): Кимдан (эшитдинг)? деди. У: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай фатво берганлар, деди.» Абдурраззоқ деди: Ибн ал-Муборак Маъмарга: Бу ал-Ҳасан ким ўзи? У ҳақиқатан улкан бир қояни кўтарган (яъни оғир масъулиятни ўз зиммасига олган), деди.