أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ تَطْلِيقَةً فَانْطَلَقَ عُمَرُ فَأَخْبَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مُرْ عَبْدَ اللَّهِ فَلْيُرَاجِعْهَا فَإِذَا اغْتَسَلَتْ فَلْيَتْرُكْهَا حَتَّى تَحِيضَ فَإِذَا اغْتَسَلَتْ مِنْ حَيْضَتِهَا الأُخْرَى فَلاَ يَمَسَّهَا حَتَّى يُطَلِّقَهَا فَإِنْ شَاءَ أَنْ يُمْسِكَهَا فَلْيُمْسِكْهَا فَإِنَّهَا الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у деди: мен Убайдуллаҳ ибн Умардан эшитдим, Нофиъдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у хотинини ҳайз ҳолатида бир марта талоқ қилди. Умар бориб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га буни хабар қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Абдуллаҳга буюр, уни қайтариб олсин. У ғусл қилгач, уни ҳайз кўргунча қўйиб қўйсин. Бошқа ҳайзидан ғусл қилгач, уни талоқ қилмагунча тегмасин (жимаъ қилмасин). Агар уни ушлаб қолишни хоҳласа, ушлаб қолсин. Зеро, бу Аллаҳ азза ва жалла аёллар талоқ қилинишини буюрган идда (вақти)дир,» дедилар.»