أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ، قَالَ جَاءَنِي عُوَيْمِرٌ - رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْعَجْلاَنِ - فَقَالَ أَىْ عَاصِمُ أَرَأَيْتُمْ رَجُلاً رَأَى مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ يَا عَاصِمُ سَلْ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَسَأَلَ عَاصِمٌ عَنْ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَكَرِهَهَا . فَجَاءَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ مَا صَنَعْتَ يَا عَاصِمُ فَقَالَ صَنَعْتُ أَنَّكَ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا . قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لأَسْأَلَنَّ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَانْطَلَقَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ فَائْتِ بِهَا " . قَالَ سَهْلٌ وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ بِهَا فَتَلاَعَنَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَئِنْ أَمْسَكْتُهَا لَقَدْ كَذَبْتُ عَلَيْهَا . فَفَارَقَهَا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِفِرَاقِهَا فَصَارَتْ سُنَّةَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Абу Салама ва Иброҳим ибн Саъд ривоят қилишди, улар аз-Зуҳрийдан, у Саҳл ибн Саъддан, у Осим ибн Адиййдан (ривоят қилдики), у деди: «Менинг олдимга Банул-Ажлондан бўлган Уваймир деган бир киши келиб: «Эй Осим, агар бир киши аёлининг ёнида (бегона) эркакни кўриб қолса, уни ўлдирадими ва сиз уни (қасос учун) ўлдирасизми, ёки у қандай қилсин? Эй Осим, мен учун Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўра,» деди. Осим бу ҳақда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (бундай) саволларни айблаб, ёмон кўрдилар. Сўнг Уваймир унинг олдига келиб: «Нима қилдинг, эй Осим?» деди. У: «Сен менга яхшилик келтирмадинг; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саволларни ёмон кўриб, айблаб қўйдилар,» деди. Уваймир: «Аллаҳга қасамки, мен бу ҳақда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан албатта сўрайман,» деди. Сўнг у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига бориб сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Аллаҳ азза ва жалла сенинг ва хотининг ҳақида (оят) нозил қилди, уни олиб кел,» дедилар.» Саҳл деди: «Мен ҳам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида одамлар билан бирга эдим. У (аёлни) олиб келди ва иккови лиъон (лаънатлашиш қасами) қилдилар. Сўнг у: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга қасамки, агар уни ушлаб қолсам, мен унга ёлғон туҳмат қилган бўламан,» деди.» Сўнг у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг ажралишини буюришидан олдин ундан ажралди ва бу муталўинайн (лиъон қилган эр-хотин)нинг суннати (қоидаси) бўлиб қолди.