أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ . قَالَ فَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ وَقَالَ " اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ " . قَالَ لَهُمَا ثَلاَثًا فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا . قَالَ أَيُّوبُ وَقَالَ عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ إِنَّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ شَيْئًا لاَ أَرَاكَ تُحَدِّثُ بِهِ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي قَالَ " لاَ مَالَ لَكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهِيَ أَبْعَدُ مِنْكَ " .
Бизга Зиёд ибн Айюб хабар берди, у деди: бизга Ибн Улайя ривоят қилди, у Айюбдан, у Саид ибн Жубайрдан (ривоят қилдики), у деди: мен Ибн Умарга: «Бир киши хотинини (зинода) айблабди,» дедим. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Бану Ажлон(қабиласи)дан бўлган икки эр-хотинни бир-биридан ажратдилар ва: «Аллаҳ биладики, сизлардан бирингиз ёлғончидир. Сизлардан бирор тавба қилувчи борми?» дедилар. Буни уларга уч марта айтдилар, лекин улар (тавба қилишдан) бош тортдилар. Шунда уларни бир-биридан ажратдилар. Айюб деди: Амр ибн Динор: «Бу ҳадисда мен сени ривоят қилмаётган бир нарса бор,» деди. (Саид) деди: У киши: «Мол-мулким (қайтариладими)?» деди. (Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сенга мол-мулк йўқ. Агар ростгўй бўлсанг, у (маҳр) сен у билан қўшилганинг эвазига (кетди); агар ёлғончи бўлсанг, у сендан янада узоқроқдир,» дедилар.