أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، أَنْبَأَنَا يَزِيدُ النَّحْوِيُّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ { مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْهَا أَوْ مِثْلِهَا } وَقَالَ { وَإِذَا بَدَّلْنَا آيَةً مَكَانَ آيَةٍ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ } الآيَةَ وَقَالَ { يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ } فَأَوَّلُ مَا نُسِخَ مِنَ الْقُرْآنِ الْقِبْلَةُ وَقَالَ { وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاَثَةَ قُرُوءٍ } وَقَالَ { وَاللاَّئِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاَثَةُ أَشْهُرٍ } فَنُسِخَ مِنْ ذَلِكَ قَالَ تَعَالَى { وَإِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ } { فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا } .
Бизга Закариё ибн Яҳё хабар бериб деди: бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: бизга Али ибн ал-Ҳусайн ибн Воқид хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилиб деди: бизга Язид ан-Наҳвий хабар берди, Икримадан, у ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан, Аллаҳнинг: «Биз бирор оятни мансух қилсак (бекор қилсак) ёки уни унуттирсак, ундан яхшироғини ёки унинг ўхшашини келтирамиз,» деган сўзи ҳақида (ривоят қилди). Ва (Аллаҳ): «Биз бир оятни бошқа оят ўрнига алмаштирганимизда — Аллаҳ нимани нозил қилишини энг яхши билувчидир,» деди. Ва (Аллаҳ): «Аллаҳ хоҳлаган нарсасини ўчиради ва (хоҳлаганини) тасдиқлайди, Онанинг китоби (Лавҳул-Маҳфуз) Унинг ҳузуридадир,» деди. Қуръандан дастлаб мансух қилинган нарса қибла эди. Ва (Аллаҳ): «Талоқ қилинган аёллар уч қуруъ (ҳайз ёки поклик) ўзларини кутиб турадилар,» деди. Ва (Аллаҳ): «Ҳайздан умидини узган аёлларингиз — агар шубҳа қилсангиз — уларнинг иддаси уч ойдир,» деди. Сўнг ундан (бир қисми) мансух қилинди, Аллаҳ таоло: «Агар уларга тегишингиздан олдин талоқ қилсангиз... сизлар учун уларнинг зиммасида санайдиган ҳеч қандай идда йўқ,» деди (Аҳзоб сураси, 49).