أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنِ الْمُنْذِرِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ فَاطِمَةَ ابْنَةَ أَبِي حُبَيْشٍ، حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا، أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَشَكَتْ إِلَيْهِ الدَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ فَانْظُرِي إِذَا أَتَاكِ قُرْؤُكِ فَلاَ تُصَلِّي فَإِذَا مَرَّ قُرْؤُكِ فَلْتَطْهُرِي - قَالَ - ثُمَّ صَلِّي مَا بَيْنَ الْقُرْءِ إِلَى الْقُرْءِ " .
Бизга Амр ибн Мансур хабар бериб деди: бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у деди: менга Язид ибн Абу Ҳабиб ривоят қилди, у Букайр ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ашаждан, у ал-Мунзир ибн ал-Муғийрадан, у Урва ибн аз-Зубайрдан (ривоят қилдики), Фотима бинт Абу Ҳубайш (розияллаҳу анҳо) унга ривоят қилиб (айтдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, қон (келиши) ҳақида уларга шикоят қилди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Албатта бу (бир) томирдир. Ҳайзинг келганида қараб тур ва намоз ўқима. Ҳайзинг ўтиб кетганида поклан, — дедилар. Сўнг дедилар: — Кейин бир ҳайздан иккинчи ҳайзгача (бўлган вақтда) намоз ўқийвер,»» дедилар.