Шикол белгили отлар

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَأَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَكْرَهُ الشِّكَالَ مِنَ الْخَيْلِ ‏.‏ وَاللَّفْظُ لإِسْمَاعِيلَ ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилиб деди: бизга Шуъба ривоят қилди. (Бошқа йўл билан) бизга Исмоил ибн Масъуд хабар бериб деди: бизга Бишр ривоят қилиб деди: бизга Шуъба Абдуллаҳ ибн Язиддан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилиб) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) отлардан «шикол»ни ёқтирмас эдилар. Лафз Исмоилники.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي سَلْمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَرِهَ الشِّكَالَ مِنَ الْخَيْلِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الشِّكَالُ مِنَ الْخَيْلِ أَنْ تَكُونَ ثَلاَثُ قَوَائِمَ مُحَجَّلَةً وَوَاحِدَةٌ مُطْلَقَةً أَوْ تَكُونَ الثَّلاَثَةُ مُطْلَقَةً وَرِجْلٌ مُحَجَّلَةً وَلَيْسَ يَكُونُ الشِّكَالُ إِلاَّ فِي رِجْلٍ وَلاَ يَكُونُ فِي الْيَدِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб деди: бизга Яҳё ривоят қилиб деди: бизга Суфён ривоят қилиб деди: менга Салм ибн Абдурраҳмон Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у зот отлардан «шикол»ни ёқтирмаганлар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Отлардаги «шикол» — учта оёғи (билакузукли) оқ, биттаси оддий бўлиши, ёки учтаси оддий, бир оёғи оқ бўлишидир. «Шикол» фақат оёқда бўлади, қўл (олдинги оёқ)да бўлмайди.