أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ حُدَيْجٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ فَرَسٍ عَرَبِيِّ إِلاَّ يُؤْذَنُ لَهُ عِنْدَ كُلِّ سَحَرٍ بِدَعْوَتَيْنِ اللَّهُمَّ خَوَّلْتَنِي مَنْ خَوَّلْتَنِي مِنْ بَنِي آدَمَ وَجَعَلْتَنِي لَهُ فَاجْعَلْنِي أَحَبَّ أَهْلِهِ وَمَالِهِ إِلَيْهِ أَوْ مِنْ أَحَبِّ مَالِهِ وَأَهْلِهِ إِلَيْهِ " .
Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: бизга Яҳё хабар бериб, деди: бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: менга Язид ибн Абу Ҳабиб, Сувайд ибн Қайсдан, у Муовия ибн Ҳудайждан, у Абу Заррдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир араб оти йўқки, ҳар саҳарда унга икки дуо (қилиш) изн берилмаса: «Эй Аллаҳ, Сен мени Одам болаларидан истаганингга (эгалик қилишга) бергансан ва мени унга (хизматга) қилгансан, бас, мени унинг олдида аҳли ва молининг энг севимлиси қилгин,» ёки «унинг молу аҳлининг энг севимлиларидан қилгин,»» дедилар.»