أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسًا، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا طَامِثٌ حَائِضٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ لَمْ يَعْدُهُ ثُمَّ صَلَّى فِيهِ ثُمَّ يَعُودُ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ غَسَلَ مَكَانَهُ لَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Жобир ибн Субҳдан, у деди: мен Хилосдан Оишадан ривоят қилиб (айтаётганини) эшитдим (ки), у деди: «Мен ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта ёпинчиқ остида тунар эдик, мен ҳайздор — ҳайз кўрган ҳолда (бўлар эдим). Агар мендан унга бирор нарса (қон) юқса, У фақат ўша жойини ювар, ундан оширмас, сўнг ўша (кийим)да намоз ўқир, кейин яна (ётишга) қайтар эди. Агар мендан яна унга бирор нарса юқса, шунга ўхшаш қилар — ўша жойини ювиб, ундан оширмас ва ўша (кийим)да намоз ўқир эди.»