أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي سَالِمٍ الْجَيْشَانِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ إِنِّي أَرَاكَ ضَعِيفًا وَإِنِّي أُحِبُّ لَكَ مَا أُحِبُّ لِنَفْسِي لاَ تَأَمَّرَنَّ عَلَى اثْنَيْنِ وَلاَ تَوَلَّيَنَّ عَلَى مَالِ يَتِيمٍ ".
Бизга ал-Аббос ибн Муҳаммад хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Язид ривоят қилди, Саид ибн Аби Айюбдан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Жаъфардан, у Солим ибн Аби Солим ал-Жайшонийдан, у отасидан, у Абу Зардан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Абу Зар, мен сени заиф кўрмоқдаман ва мен ўзимга ёқтирган нарсани сенга ҳам ёқтираман. Икки киши устидан ҳам амир бўлма ва етимнинг молига ҳам васий бўлма,» дедилар.»