أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ قُتَيْلَةَ، - امْرَأَةٌ مِنْ جُهَيْنَةَ - أَنَّ يَهُودِيًّا، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّكُمْ تُنَدِّدُونَ وَإِنَّكُمْ تُشْرِكُونَ تَقُولُونَ مَا شَاءَ اللَّهُ وَشِئْتَ وَتَقُولُونَ وَالْكَعْبَةِ . فَأَمَرَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادُوا أَنْ يَحْلِفُوا أَنْ يَقُولُوا " وَرَبِّ الْكَعْبَةِ " . وَيَقُولُونَ " مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ شِئْتَ " .
Бизга Юсуф ибн Исо хабар берди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Мисъар ривоят қилди, Маъбад ибн Холиддан, у Абдуллаҳ ибн Ясордан, у Қутайладан — Жуҳайна (қабиласи)дан бўлган бир аёлдан (ривоят қилдики) — бир яҳудий Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Сизлар (Аллаҳга) тенглар белгилайсизлар ва ширк келтирасизлар: Аллаҳ ва сен хоҳлаганинг, дейсизлар ҳамда: Каъбага (қасам), дейсизлар,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга, қасам ичмоқчи бўлганларида: «Каъбанинг Роббига қасам,» дейишни ва: «Аллаҳ хоҳлаган, сўнг сен хоҳлаганинг,» дейишни амр қилдилар.