Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммом ривоят қилди, Қатодадан, у ан-Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Кимнинг иккита хотини бўлса-ю, бирига иккинчисидан кўра мойил бўлса, Қиёмат кунида танасининг бир томони қийшайган ҳолда келади,» дедилар.
Менга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама хабар берди, Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абдуллаҳ ибн Язиддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хотинлари орасида (кун-тунни) тақсимлаб, сўнг адолат қилар, кейин: «Аллаҳим, бу менинг ўзим эга бўлган (қодир бўлган) нарсадаги қилмишимдир, Сен эга бўлиб мен эга бўлмаган нарсада мени айбламагин,» дер эдилар. Буни Ҳаммод ибн Зайд мурсал (санадини узилган ҳолда) ривоят қилган.