باب الْعَبْدِ يَأْبَقُ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ وَذِكْرِ اخْتِلاَفِ أَلْفَاظِ النَّاقِلِينَ لِخَبَرِ جَرِيرٍ فِي ذَلِكَ الاِخْتِلاَفِ عَلَى الشَّعْبِيِّ
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلاَةٌ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى مَوَالِيهِ " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар берди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, у Мансурдан, у аш-Шаъбийдан, у Жариридан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қул (хўжасидан) қочиб кетса, у ўз хўжаларига қайтиб келмагунча ундан намоз қабул қилинмайди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ كَانَ جَرِيرٌ يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلاَةٌ وَإِنْ مَاتَ مَاتَ كَافِرًا " . وَأَبَقَ غُلاَمٌ لِجَرِيرٍ فَأَخَذَهُ فَضَرَبَ عُنُقَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Қудома хабар берди, у Жариридан, у Муғирадан, у аш-Шаъбийдан (ривоят қилдики), у деди: Жарир Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Қул (хўжасидан) қочиб кетса, ундан намоз қабул қилинмайди, агар ўлса, кофир бўлиб ўлади,» деб ривоят қилар эди. Жарирнинг бир ғуломи (қули) қочиб кетган эди, у уни тутиб, бўйнини урди (ўлдирди).
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ إِلَى أَرْضِ الشِّرْكِ فَلاَ ذِمَّةَ لَهُ .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, у деди: бизга Исроил хабар берди, у Муғирадан, у аш-Шаъбийдан, у Жарир ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: «Қул ширк юртига қочиб кетса, унга (ҳеч қандай) зимма (ҳимоя) йўқ.»