أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَاصِمٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ تِسْعَةٌ فَقَالَ " إِنَّهُ سَتَكُونُ بَعْدِي أُمَرَاءُ مَنْ صَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسَ مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُ وَلَيْسَ بِوَارِدٍ عَلَىَّ الْحَوْضَ وَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَهُوَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ وَهُوَ وَارِدٌ عَلَىَّ الْحَوْضَ " .
Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у Суфёндан, у Абу Ҳасиндан, у аш-Шаъбийдан, у Осим ал-Адавийдан, у Каъб ибн Ужра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга чиқдилар, биз тўққиз киши эдик. У: «Мендан кейин амирлар бўлади. Ким уларни ёлғонлари билан тасдиқласа ва уларнинг зулмига ёрдам берса, у мендан эмас, мен ҳам ундан эмасман, у Ҳавзнинг олдида менга (келиб) етолмайди. Ким эса уларни ёлғонлари билан тасдиқламаса ва уларнинг зулмига ёрдам бермаса, у мендандир, мен ҳам унданман, у Ҳавзнинг олдида менга (келиб) етади,» дедилар.