أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَيَّارٍ، وَيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُمَا سَمِعَا عُبَادَةَ بْنَ الْوَلِيدِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، - أَمَّا سَيَّارٌ فَقَالَ عَنْ أَبِيهِ، وَأَمَّا، يَحْيَى فَقَالَ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، - قَالَ بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي عُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَمَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا وَأَنْ لاَ نُنَازِعَ الأَمْرَ أَهْلَهُ وَأَنْ نَقُومَ بِالْحَقِّ حَيْثُمَا كَانَ لاَ نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لاَئِمٍ . قَالَ شُعْبَةُ سَيَّارٌ لَمْ يَذْكُرْ هَذَا الْحَرْفَ حَيْثُمَا كَانَ وَذَكَرَهُ يَحْيَى . قَالَ شُعْبَةُ إِنْ كُنْتُ زِدْتُ فِيهِ شَيْئًا فَهُوَ عَنْ سَيَّارٍ أَوْ عَنْ يَحْيَى .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Валид хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Сайёр ва Яҳё ибн Саиддан ривоят қилдики, улар иккови Убода ибн ал-Валидни отасидан ривоят қилиб айтаётганини эшитишган — Сайёрга келсак, у: «отасидан,» деди; Яҳёга келсак, у: «отасидан, у бобосидан,» деди — у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га қийинчилигимиз ва осонлигимизда, хушлигимиз ва ногиронлигимизда, биз (бошқалардан) устун қўйилмасак ҳам эшитиш ва итоат қилишга, иш аҳлига (раҳбарлик ҳақида) талашмасликка ва қаерда бўлсак ҳам ҳақ (йўл)да туришга, Аллаҳ (йўлида) ҳеч бир маломатчининг маломатидан қўрқмасликка байъат бердик. Шуъба деди: Сайёр «қаерда бўлса ҳам» деган бу сўзни зикр қилмади, Яҳё эса уни зикр қилди. Шуъба деди: Агар мен унга бирон нарса қўшган бўлсам, у Сайёрдан ёки Яҳёдандир.