حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، وَسُفْيَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ لأَنْ أُصْبِحَ مُطَّلِيًا بِقَطِرَانٍ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أُصْبِحَ مُحْرِمًا أَنْضَخُ طِيبًا . فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَأَخْبَرْتُهَا بِقَوْلِهِ فَقَالَتْ طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَطَافَ عَلَى نِسَائِهِ ثُمَّ أَصْبَحَ مُحْرِمًا .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, Вакииъдан, у Мисъардан ва Суфёндан, улар Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан, у отасидан ривоят қилди, у деди: «Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитдим: «Атир ҳиди анқиб турган ҳолда эҳром боғлаган ҳолимда тонгни қаршилашимдан кўра, қатрон сурилган ҳолда тонгни қаршилашим менга севимлироқдир.» Сўнг мен Оиша (розияллаҳу анҳо)нинг ҳузурига кириб, унга унинг сўзини айтдим. У эса: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га атир сурдим, сўнг у аёлларини айланиб чиқдилар, кейин эҳром боғлаган ҳолда тонгни қаршиладилар,» деди.