أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ التَّيَمُّنَ مَا اسْتَطَاعَ فِي طُهُورِهِ وَتَنَعُّلِهِ وَتَرَجُّلِهِ وَقَالَ بِوَاسِطٍ فِي شَأْنِهِ كُلِّهِ .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ, Шуъбадан, у ал-Ашъас ибн Абуш-Шаъсодан, у отасидан, у Масруқдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди. У деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) имкон қадар таҳоратларида, кавуш кийишларида ва соч тараларида ўнгдан бошлашни яхши кўрардилар.» У (рови) Воситда: «Барча ишларида (ҳам),» деди.