Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: бизга Айюб Абу Қилобадан, у Заҳдамдан (ривоят қилдики), Абу Мусога бир товуқ келтирилди. Шунда жамоадан бир киши четга чиқди. (Абу Мусо): «Сенга нима бўлди?» деди. У: «Мен унинг бир нопок нарсани еётганини кўргандим ва уни емасликка қасам ичгандим,» деди. Абу Мусо: «Яқин кел-да, е, чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уни еганларини кўрганман,» деди. Ва унинг қасами учун каффарот тўлашини буюрди.
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Исмоил Айюбдан, у ал-Қосим ат-Тамимийдан, у Заҳдам ал-Жармийдан (ривоят қилди). У деди: «Биз Абу Мусо ҳузурида эдик, унинг таоми келтирилди, таоми ичида товуқ гўшти ҳам бор эди. Жамоа ичида Бану Таймиллаҳ(дан) қизил юзли, гўё бир озод қилинган қулдек бир киши бор эди. У яқин келмади. Абу Мусо унга: «Яқин кел, чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ундан еганларини кўрганман,» деди.»
Бизга Исмоил ибн Масъуд Бишрдан — у Ибнул-Муфаззалдир — хабар берди, у деди: бизга Саид Али ибнул-Ҳакамдан, у Маймун ибн Миҳрондан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хайбар куни қушлардан тирноқли бўлган ҳар бир нарсадан ва йиртқичлардан озуқ тишли бўлган ҳар бир нарсадан қайтардилар.