أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زُنْبُورٍ أَبُو صَالِحٍ الْمَكِّيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُرْسِلُ كِلاَبِي الْمُعَلَّمَةَ فَيُمْسِكْنَ عَلَىَّ فَآكُلُ قَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ فَأَمْسَكْنَ عَلَيْكَ فَكُلْ " . قُلْتُ وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ " وَإِنْ قَتَلْنَ " . قَالَ " مَا لَمْ يَشْرَكْهُنَّ كَلْبٌ مِنْ سِوَاهُنَّ " . قُلْتُ أَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ فَيَخْزِقُ . قَالَ " إِنْ خَزَقَ فَكُلْ وَإِنْ أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Зунбур Абу Солиҳ ал-Маккий хабар берди, у деди: бизга Фузайл ибн Иёз ривоят қилди, Мансурдан, у Иброҳимдан, у Ҳаммом ибн ал-Ҳорисдан, у Адий ибн Ҳотамдан (ривоят қилдики), у деди: мен дедим: «Ё Расулуллаҳ, ўргатилган итларимни қўйиб юбораман, улар мен учун (овни) ушлаб беради, мен еявераманми?» У: «Ўргатилган итларингни қўйиб юбориб, улар сен учун ушласа, еб ол,» дедилар. Мен: «Улар ўлдирган бўлса ҳам-ми?» дедим. У: «Ўлдирган бўлса ҳам,» дедилар. У: «Токи уларга улардан бошқа ит қўшилмаган бўлса,» дедилар. Мен: «Миъроз билан отаман, у тешиб ўтади,» дедим. У: «Агар тешиб ўтса, еб ол; ён томони билан тегса, ема,» дедилар.