أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ نَاصِحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ شُرَيْحِ بْنِ النُّعْمَانِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رضى الله عنه قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُضَحِّيَ بِمُقَابَلَةٍ أَوْ مُدَابَرَةٍ أَوْ شَرْقَاءَ أَوْ خَرْقَاءَ أَوْ جَدْعَاءَ .
Бизга Аҳмад ибн Носиҳ хабар бериб, деди: бизга Абу Бакр ибн Айёш ривоят қилди, у Абу Ишоқдан, у Шурайҳ ибн ан-Нуъмондан, у Али ибн Абу Толиб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қулоғи олдидан кесилган, қулоғи орқадан кесилган, қулоғи бўйига ёрилган, қулоғи тешилган ёки бурни кесилган (ҳайвон)ни қурбонлик қилишимиздан ман қилдилар.