أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، - وَهُوَ ابْنُ حَبِيبٍ - عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ جُرَىِّ بْنِ كُلَيْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُضَحَّى بِأَعْضَبِ الْقَرْنِ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَ نَعَمْ إِلاَّ عَضَبَ النِّصْفِ وَأَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада хабар берди, у Суфёндан — у ибн Ҳабибдир — у Шуъбадан, у Қатодадан, у Журай ибн Кулайбдан (ривоят қилдики), у деди: мен Алидан эшитдим, у: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шохи синган (ҳайвон)ни қурбонлик қилишдан ман қилдилар,» дер эди. Мен буни Саид ибн ал-Мусайябга айтдим, у: «Ҳа, фақат (шохининг) ярми ёки ундан кўпроғи сингандан бошқа,» деди.