أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، وَذَكَرَ، آخَرِينَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، عَنْ عِيسَى بْنِ هِلاَلٍ الصَّدَفِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِرَجُلٍ " أُمِرْتُ بِيَوْمِ الأَضْحَى عِيدًا جَعَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِهَذِهِ الأُمَّةِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ أَجِدْ إِلاَّ مَنِيحَةً أُنْثَى أَفَأُضَحِّي بِهَا قَالَ " لاَ وَلَكِنْ تَأْخُذُ مِنْ شَعْرِكَ وَتُقَلِّمُ أَظْفَارَكَ وَتَقُصُّ شَارِبَكَ وَتَحْلِقُ عَانَتَكَ فَذَلِكَ تَمَامُ أُضْحِيَتِكَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Юнус ибн Абдулаъло хабар бериб, деди: бизга ибн Ваҳб ривоят қилиб, деди: менга Саид ибн Абу Айюб хабар берди ва бошқаларни ҳам зикр қилди, у Айёш ибн Аббос ал-Қитбонийдан, у Исо ибн Ҳилол ас-Садафийдан, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Осдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишига: «Мен Қурбон кунини байрам қилишга буюрилдим, уни Аллаҳ азза ва жалла шу уммат учун белгилаган,» дедилар. Шунда у киши: «Айтингчи, агар мен фақат сутидан фойдаланиш учун берилган урғочи (совлиқ)дан бошқа нарса топмасам, уни қурбонлик қилайми?» деди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Йўқ, лекин сен сочингдан оласан, тирноқларингни кесасан, мўйловингни қисқартирасан ва қов тукингни оласан — ана шу Аллаҳ азза ва жалла наздида қурбонлигингнинг тўлдирилишидир,» дедилар.